در موقعیتی که هرکس در اطراف شما مشغول نوعی از #نوآوری است، چگونه می‌توانید پیشتاز بمانید؟

این سوالی است که جیمز برین پاسخ آن را #نوآوری_باز می‌داند.

اما نوآوری باز چیست و چگونه به‌عنوان فرآیندی برای توسعه، جای خود را در سازمان ها باز کرده است؟

 

نوآوری به چه درد می‌خورد؟

همزمان با رشد روزافزون مسئله‌ی جهانی‌شدن و به تبع آن توسعه‌ی بازارهای جهانی، رقابت مفهومی تازه به خود گرفته است. به‌گونه‌ای که شرکت‌ها برای بقا در این بازارها ناچارند به طور مداوم دست به نوآوری‌های جدید بزنند و خود را با نیازهای مشتریانشان تطبیق دهند. در چنین فضایی مراکز تحقیق و توسعه به‌عنوان موتور محرک و قلب نوآوری از اهمیت ویژه‌ای برخوردارند.

تحقیق و توسعه ما قبل تاریخ!

در نظام‌های سنتی، تحقیق و توسعه مبتنی بر رقابت و تمرکز درونی بود و شرکت‌ها وظیفه‌ی کنترل و فراهم کردن دانش مورد نیاز مجموعه‌ی خود را داشتند. اما پس از جنگ جهانی دوم رویکرد دولت‌ها تغییر کرد. آن‌ها دیگر به دنبال برتری نظامی نبودند و برتری علمی را در رأس برنامه‌های خود قرار داده بودند. در نتیجه بودجه‌ی مراکز تحقیقاتی افزایش زیادی پیدا کرد و دانشگاه‌های پژوهش‌محور ایجاد شد. این دانشگاه‌ها بستری برای همکاری با مراکز تحقیقاتی شدند و آرام‌آرام پژوهش‌های مشارکتی شروع به رشد کرد تا جایی‌که در دهه‌های اخیر سیستم تمرکز درونی از نوآوری بسته به سمت نوآوری باز سوق پیدا کرده است.

نوآوری باز چگونه متولد شد؟

#کسب_و_کار هایی که در بازارهای پویای کنونی فعالیت می‌کنند، با چالش‌های همیشگی برای رسیدن به موفقیت روبه‌رو هستند.

به‌عقیده‌ی چسبرو که برای اولین‌بار مفهوم نوآوری باز را در سال ۲۰۰۳ معرفی کرد؛ ارائه ایده‌های نوآورانه و نحوه‌ی تجاری‌کردن ایده‌ها دستخوش تغییرات اساسی شده است. وی تنها راه برای بقای این کسب‌و‌کارها را نوآوری می‌داند.

چسبرو اعتقاد دارد اکتفا به نوآوری‌های ساده و مدل‌های تحقیق سنتی با مرزهای بسته امکان‌پذیر نیست و نمی‌توان تنها به نوآوری‌ها و دانش داخلی سازمان تکیه کرد. وی یکی از مدل‌های جدید برای نوآوری را مدل نوآوری باز می‌داند.

نوآوری باز چگونه به یک کسب‌و‌کار عمر جاودان می‌بخشد؟

نوآوری باز با از میان برداشتن دیوارهای سخت و انعطاف‌ناپذیر میان واحدهای سازمان و محیط بیرونی، به سازمان کمک می‌کند با رقبا، دانشگاه‌ها، تامین‌کنندگان، مشتریان و مشاوران ارتباط برقرار کند. و با بهره‌گیری از خرد جمعی آن‌ها به منفعت بیشتری دست‌یابد. نوآوری باز را می‌توان استفاده‌ی هدفمند از واحدهای داخلی و افراد خارجی دارای تخصص و دانش دانست که به نوآوری داخلی سازمان شما کمک می‌کنند. نوآوری باز همچنین بازارها را برای استفاده‌ی خارجی از نوآوری تولید شده توسط سازمان شما گسترش می‌دهد. مدل اصلی نوآوری باز سیستمی بدون مرز است که در آن شرکت‌ها به تجاری‌سازی ایده‌های خارج از سازمان می‌پردازند. در عین حال به وسیله‌ی اعطای حق امتیاز و یا ایجاد شرکت‌های وابسته، ایده‌های داخل سازمان خود را به بازار می‌فروشند و به کسب درآمد می‌پردازند.